- Wiesz, nie mogę rozszyfrować co ci chodzi po głowie. Raz jesteś nie do wytrzymania, a raz naprawdę... Znośny. - powiedziałam.
- To nawet dla ciebie lepiej. Nie chciałabyś wiedzieć o czym myśle. - zachchichotał pod nosem.
- Owszem chciałabym. - powiedziałam kiwając lekko głową.
Spojrzał na mnie jakbym spadła z księżyca.
- Może innym razem... - burknął. Zmarszyczyłam brwi. " Co?". Wybuchłam śmiechem.
- Przestań - mruknął. Powoli milkłam. Spojrzał na mnie.
- Wiesz co... - zaczęłam.
- Nie czekaj. Czekaj... - powiedział. Spojrzałam na niego pytająco. Milczał.
- Okej. Em, to ja idę spać. - powiedziałam nie wiadomo czemu zawstydzona. Wstałam i usiadłam głębiej. Już miałam sie kłaść kory James odwrócił sie Do mnie i powiedział.
James?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz